Europese verkiezingen 2019

Transformatie bestaat door creativiteit

Europese verkiezingen 2019

Indien rechtse partijen linkse stellingen op zouden werpen en omgekeerd, rechtse partijen linkse stellingen zouden opwerpen, ben ik er van overtuigd dat meer inwoners de gang naar de Europese stembus zullen maken op 23 mei, om vrees of onheil af te wenden.

Vrees of onheil voor wat, hoor ik u vragen. Dat hangt af van de lezer; de een vreest hartstochtelijk voor de gevolgen van klimaatverandering en vindt daarom verandering van beleid op dit gebied belangrijk. De ander vindt het instellen van een klimaatbelasting onheil omdat daarmee het besteedbaar inkomen achteruit holt waardoor de levenskwaliteit wordt aangetast.

Premier Rutte zei een paar maanden geleden in een brief Rijksvoorlichtingsdienst zelfs dat hij de Europese verkiezingen niet zo relevant vindt want die gaan over ‘een orgaan in Europa’…. Excuses volgde weliswaar maar met collectief geheugen van Internet vandaag de dag, wordt deze uitspraak nooit meer uitgegumd. Apart dat Macron, premier van Frankrijk, het samenwerkingsverband tussen liberalen VVD en D66 (Alde) in recordtijd een andere samenhang heeft gegeven waarbij doelen afgestemd lijken te zijn op de grotere macro-economische programma’s van de World Health Organisation (WHO), World Economic Forum (WEF) en de Verenigde Naties (VN). 

Prachtig om te zien hoe Forum voor Democratie (FvD), een partij die lijkt bedacht te zijn door het Clingendael Instituut, als opportunistisch landelijke politieke partij tegengeluid geeft en veel zetels heeft behaald in de laatste Provinciale verkiezingen. Deze verschuiving in het politieke speelveld heeft tot gevolg dat de gevestigde landelijke partijen zich ook bouter gaan uitspreken; Europese vertegenwoordiging van de SP, Hans Brusselmans, maakte een persiflage filmpje met zogenaamd Frans Timmermans (PvdA) in de hoofdrol, CDA greep de bezetting van een varkensboerderij in Boxtel door dierenactivisten met beide handen aan en was voor het eerst, sinds tijden, weer eens verontwaardigd. En de VVD werpt zich ineens weer op voor de hard werkende middenstander.  

Werkelijke problemen zullen niet opgelost worden met de nieuwe groep indirect/direct gekozen volksvertegenwoordigers in Brussel. De film Whitehouse down op Netflix, geeft een goede reflectie van wat er werkelijk gewenst is in een democratie. Echter, met de komende verkiezingen lijkt eerder de weg ingezet te zijn naar de Verenigde Staten van Europa en Noord-Afrika (Marrakesh pact). Met of zonder kiezers, ik vrees dat dit gewoon doorgeduwd wordt.

Voor het eerst weet ik niet goed voor welke partij te kiezen; ik probeer het verschil te duiden tussen FvD, CDA en SP. Gaan ze doen waar ze voor staan? Van de Christen Unie en SGP weet ik wat ze doen en waar ze voor staan, echter vernieuwing van de inrichting van de maatschappij staat bij hen niet voorop en dat is niet wat ik wil als kiezer. Van D’66/GL/VVD kunnen ze beter één partij maken, omdat deze de rechter en linkerflank probeert te beheersen, en deze zichzelf zolangzamerhand Democraten mogen gaan noemen, naar Amerikaans model.  

Vertrouwen komt de voet en gaat te paard en ben benieuwd hoe lang verkiezing beloftes stand houden. Op naar 23 mei en stem!